Soms vind je wat je zoekt

Ik was al een tijdje aan het broeden op een presentatie. Waarom dan geen powerpoint gebruiken? Wel, powerpoint maakt door zijn structuur van diaprojectie een lineaire presentatie. Akkoord, je kan via links de linaire structuur wel doorbreken, maar voor het doelpubliek blijft het moeilijk om het grote kader te zien en dan de uitwerking ervan in details.

Een poging om een presentatie ruimtelijk weer te geven en dan in te zoomen op de verschillende componenten,was wat ik nodig had. Dus probeerde ik met een tekenprogramma eens te bekijken wat mogelijk was. Onmiddellijk stootte ik op een groot nadeel van een inzoombare afbeelding. Het bestand wordt immens zwaar als je voldoende inzoommogelijkheden wil voorzien.

En dan stoot je toevallig via een weblog (ik weet helaas niet meer welke) op prezi.com . De demo van de presentatie liet me dadelijk inzien dat dit precies was wat ik in gedachten had. Ik heb me dus direct geregistreerd om deze betaversie te testen. Het was dus een ontgoocheling om te lezen dat ik niet dadelijk toegang kreeg, maar dat mijn aanvraag geanalyseerd zou worden en ik later bericht zou krijgen of ik dit zou mogen testen.

Vandaag was het dus zover en kreeg ik de mail met de toegangscode. Ik ben onmiddellijk aan de slag gegaan en ik moet zeggen dat het een ontzettend intuïtief programma is en ik me dus volop aan het uitleven ben. Wanneer ik klaar ben met mijn eerste prezi presentatie zal ik hier meer over posten.

Ik ben wel fan van onderwijsethiek.nl

De weblog http://www.onderwijsethiek.nlbehoort tot mijn favorieten en wel om volgende redenen.

Ten eerste biedt deze blog een tegengewicht tegen alle onderwijsblogs die zich voornamelijk toespitsen op (ICT-gerelateerde) vernieuwingen.
Als tweede argument vind ik de manier waarop Wes Holleman onderwijssituaties analyseert zeer sterk. Telkens opnieuw wordt gezocht naar de achterliggende motieven van bepaalde beslissingen en de ethische consequenties ervan.

Tot slot spreekt vooral het aspect van bezinning mij aan.  Het is niet omdat iets juist lijkt, het ook juist is. Het stil blijven staan bij beslissingen en ze ten gronde onderzoeken met de mogelijke gevolgen, is iets wat al te vaak ontbreekt. Het springen op nieuwe trends en hypes lijkt een probleem te worden in het (Nederlandse) onderwijs. Daarom zijn net de reflecties van onderwijsethiek zo interessant.

Af en toe worden cases uit Vlaanderen gebruikt, maar de meerderheid van de situaties komt uit de Nederlandse onderwijswereld waardoor niet alles naar de Vlaamse context kan worden omgezet. Dus, Wes Holleman, als je dit leest, van mij mag je nog meer Vlaamse cases bespreken.